Kijk je dochter nou.
Ze kijkt gelukkig. Nou en? - Dat is geen geluk, dat is euforie.
Zal ik de dokter bellen?
Zie je hoe heerlijk het is om vijf te zijn?
Op je vijfde ben je intens gelukkig. Dan heb je je gelukspiek.
Ik ben ook gelukkig. - Niet zo gelukkig.
Dat kan niet. Ally, waar denk je aan?
Snoep.
Wanneer heb jij voor het laatst over snoep gedroomd?
Dat lukt ons volwassenen niet. Probeer maar.
Gaatjes.
Geen geld. Wie ben ik, waarom ben ik hier?
Wat doe ik hier? Ben ik homo?
Zie je wel? Snoep werkt niet.
Moet je deze snoep proberen.
Ben je nou gelukkig?
Ik ben Ray. Ik woon op Long Island met m'n vrouw Debra.
Ze doet de kinderen en het huishouden alsof het niks is.
We hebben een dochter Ally en een tweeling van twee jaar.
Maar daar gaat dit niet over.
M'n ouders wonen hier tegenover.
Inderdaad. En m'n broer woont nog thuis.
Welke familie stapt er op een lopende band voor je? De mijne, want:
Ledereen houdt van Raymond.
Hou eens op. Ik krijg wat van je.
Hou nou op. Ben je zo diep gezonken?
Je scheurt bonnen uit als een oud wijf.
Het ontspant me.
Vissticks?
Toen ik ze je voorzette, zei je: Zo heeft God vis niet bedoeld.
Je hebt ze nooit gemaakt. - Wel.
Niet voor mij. Wanneer dan? - Toen ze werden uitgevonden.
Heb je honger? - Nee, ik heb net gegeten.
Lieg niet. Ga zitten.
Hebben jullie zaterdag iets te doen? - Hier, drilpudding. 30 cent korting.
Fijn, nu kan ik die boot kopen.
Wat is er zaterdag? - De ouders van Debra komen.
Toch niet Howie en Eva? - Nee, Warren en Lois.
Je zit er ver naast. Heb je geen kortingsbon voor shocktherapie?
We kunnen zaterdag niet. - Toe nou. Zo vaak komen ze niet.
Nee, die zijn te druk met globetrotten.
Waar zaten ze vorig jaar kerst? In Marokko?
Nou en? - Wat willen ze bewijzen?
De opscheppers. Al dat gezeur over prachtig Connecticut.
Jullie kunnen er niet onderuit. Of wil je je verstoppen?
Ik heb een stoel op zolder staan.
Toe nou. Debra vindt familie belangrijk.
Het slaat nergens op, maar het is voorbij voordat Warren zegt:
Ik heb een nieuw beeld gekocht.
Wat een eikel.
Nee, dan Lois. 'Ik hou meer van pure chocola.'
Dus jullie komen? Kun je lachen.
Doe het dan voor Debra.
Zeg maar tegen Debra dat we haar ouders zat zijn.
Waar heb je het over? - Jij denkt er toch net zo over?
Nee, ik mag ze wel. - Kom nou toch.
Je hebt een schurfthekel aan ze. - Zo kan ie wel weer.
Ik geef toe dat ze vrij blasé zijn. - Hij geeft het toe. Wij zijn beter.
Ik loop ook niet met ze weg, maar doe het dan voor Debra.
En dus ook voor mij.
Ik doe heel charmant.
Ik breng zelfs een cadeautje mee. Dertig cent korting op Dijonmosterd.
Een Pouponcoupon.
Fijn dat jullie zo'n lol hebben.
Wie heeft jou leren stoffen?
Ikke.
Laat mij maar. Ruim jij die troep op.
Wat is dit nou weer? - Pas op, niet laten vallen.
Een Peruaans beeldje, vandaag gekocht. Mooi hè?
Waar komt de peper uit?
Daar zijn ze.
Hou je die broek aan?
Toe nou, trek aan.
Ik was aan het...
stoffen.
Nog altijd even gek. - En er zit geen uitknop op.
Dag lieverd. Waar zijn de kinderen? - Gevangenis.
Die doen een dutje.
Wat een prachtig beeld.
Ik ben gek op Peruaanse kunst. - Inca.
Gezondheid.
Dat zegt hij nou altijd. - En het blijft leuk.
Wij zijn het. - Ha die schoonfamilie.
Hier. - Dat had je niet moeten doen.
Ach wat, zo'n heerlijke doos melkchocolaatjes.
Bedankt. Ik ben nog steeds niet door de vorige doos heen.
Alles goed, Warren? Waar gaat de volgende vakantie heen? Maui?
We gaan iets verder weg.
We gaan naar Vietnam.
Moet je nog een rekening vereffenen, of zo?
Ik heb gelezen dat het fascinerend is. Ik wil er graag heen.
We kunnen ook Apocalypse Now huren.
Heb jij nog iets beleefd, Marie? Leuke voorstellingen gezien?
Ik heb vorige week de Drie Tenoren op tv gezien. Ik ben gek op PBS.
Wacht maar tot je ervoor moet betalen.
We hebben geweldig experimenteel toneel in de Toneelschuur gezien.
En Stomp, natuurlijk. - Ik ben gek op Stomp.
Wie is dat nou weer?
Een soort ritmische dans. Ze slaan op alles dat voorhanden is.
Vuilnisbakken, wieldoppen, bezems.
En daar ben jij gek op.
Nou en of. We gaan er weer heen.
Wat kost dat? - Veertig dollar.
Voor twintig dollar sla ik op m'n vuilnisbakken tot je oren bloeden.
Moet je kijken.
Dat is dan 12 dollar.
Kan ik je even in de keuken spreken?
Ik kom al.
Nog vijftien dollar.
Wat doen jullie nou? - Niks hoor.
We stompen.
Jullie lachen m'n ouders uit.
Goed dan, we lachen ze een beetje uit.
Maar Vietnam?
We doen het uit liefde.
Je kunt toch doen alsof je ze mag?
Ik doe niet anders.
Ik ben gek op je ouders. Mag ik nu weer naar ze toe?
Waar bleven jullie nou?
Alles goed? - Nou, perfect.
We zeiden net dat we elkaar te weinig zien.
Dat dachten wij ook.
Zullen we morgen samen eten?
We hebben gereserveerd bij Le Bernardoux. Ga mee.
Dat is een viersterrenrestaurant. - Nee, dat is niks voor ons.
Dat is wat té. - Ik kleed me niet graag aan.
Doe niet zo gek.
Neem je broer ook maar mee.
Leuk toch? Toe nou, wij trakteren.
We zouden het enig vinden.
We hebben het zo druk.
Niet te druk voor de schoonfamilie.
We gaan gezellig met z'n allen naar Le Bernardoux.
Dat wordt een spannend avondje.
Leuker dan Vietnam.
Bonsoir, welkom in Le Bernardoux.
Krijg nou wat.
We horen bij Whelan. - Die zijn er al. Loopt u mee?
Verwacht hij een fooi?
We vinden het zelf wel, bedankt. Kom nou.
Wat is dit? Hebben ze voor het eerst schoenen aan of zo?
Wat is er?
Is dit zo'n tent met verklede obers? - Ja, wat is daar mis mee?
Daar krijg ik wat van.
Die doen zo bazig. Net de autoriteiten.
Jij bent een politiebrigadier. Je bent hoger dan die ober.
Dat ziet hij toch niet? - Het komt wel goed.
Kijk, daar is agent Robert.
Alles goed?
Hallo. - Alles goed?
Alles goed bij de politie?
De ene dag red je een pup, de volgende vis je een hoofd uit de wc.
Ik ben Gerard. Wilt u de kaart zien?
Er ligt een hele lading zilver op tafel.
Waar is dat voor nodig?
Daar mag u mee eten. - Dit is veel te veel.
Wat een verspilling. Ik heb vijf vorken. Hier heb je er drie.
En al die borden, je blijft afwassen.
Geef die borden eens door.
Ik hoef al die glazen niet.
Hoeveel monden denk je dat ik heb?
Ik heb teveel ouders. Neem er maar één mee.
Ik ben zo terug met de dagschotels.
Wat voor eten is dit? - Frans, geloof ik.
Ken je Frankrijk? - Wij zijn geen globetrotters.
Het is prachtig. Je moet er echt heen.
Ik hou niet van Fransen.
Als volk, bedoel ik. Ik vind ze...
irritant. Werkelijk waar.
Je bent een boeiende man.
Weet je nog, toen in de Provence? - Dit is leuk.
We zaten te eten en ik vroeg aan de ober: Wat zijn dat voor kruiden?
En die ober zegt: Provençaalse kruiden.
Broodje? - Daar gaan we.
Moet je al dat brood zien.
Ik ben blij dat we er zijn.
Heb je ook roggebrood? - Nee, meneer.
Ik hou van roggebrood. - Dat is er niet.
Mag ik een baguette?
Geen roggebrood? Dat is heel gewoon brood.
Hoe doe je dat als er joden komen?
Wilt u de manager spreken? - Is hij joods, dan?
Neem nou maar een broodje.
Sorry hoor.
Niet doen, de klant is koning. Ja toch?
Mij hoor je niet tegenspreken.
Ik snap deze tenten niet. - Wilt u de dagschotels horen?
Naast de kaart is er krab in bladerdeeg...
in een boter-knoflooksaus.
Wat mag dat kosten? - 32 dollar.
Jemig.
Kijk maar niet naar de prijzen.
Wakker worden. Die vent heeft beide handen in je zakken.
Mogen we nog even wachten? - Zeker.
Bedankt. Die vent zit me op te naaien.
Er is niks aan de hand. We komen hier vaker.
Heb je niet door dat je wordt genept?
Er wordt niemand genept. Geniet er nou maar van.
Frank is een koopjesjager.
Voelen jullie je hier echt thuis? Het is zo onnodig.
Het is ook niet nodig, dit is luxe.
Maar soms heb je een beetje luxe nodig.
Wat bedoel je daarmee?
Mijn familie wil af en toe van het leven genieten.
We snappen het gewoon niet. - Niet iedereen kan alles snappen.
Waar slaat dat op? - Kalm aan, pa.
Kies je hun kant?
Ben ik de enige die het zowel heet als koud heeft?
Misschien is dit geen goed idee.
Welnee, dit is een bar slecht idee. Zien jullie dat niet?
Wat doe je nou? - Ze horen niet aan dezelfde tafel.
Mijn ouders zitten op de bank, de jouwe op huwelijksreis in Cambodja.
Sri Lanka, bedoel je. - Nou en?
Maar ik geef er wel om en jullie ook, want zo zijn jullie.
Jullie lachen om kruiden, gaan naar Frankrijk en Stomp...
en kijken hoe een travestiet een aapje uit een aardappel snijdt.
Ik wist niet dat je zo over ons dacht.
Zo denk ik niet over jullie.
Echt niet. Ik...
Ik babbel maar wat.
Moet je niet naar je eigen huis?
Nee, ik heb jullie kant gekozen.
Ik wacht wel tot het Rode Kruis zegt dat het veilig is.
Ze waren flink over de rooie.
En geef ze eens ongelijk.
Je hebt je vreselijk misdragen. - Wie, ik?
Je hebt de hele avond verknoeid. - Waar heb je het over?
Bedankt voor het eten. Ik heb boven nog een vleesreep liggen.
Maak even wat te eten. Dankzij je zoon hebben we niet gegeten.
Ik heb nog wat macaroni en een kalkoenkliekje.
Niet bepaald een viersterrenmaaltijd.
Je hebt ons voor schut gezet. - Jullie wilden niet.
Waarom zijn jullie boos op mij?
Je was onbeschoft. - Ik?
Zo ben je niet opgevoed. - Beledig nooit je gastheer.
Niet in z'n gezicht. Dat is niet discreet.
Hou eens op. Ik nam het voor jullie op.
Wat hebben wij gedaan? - Je gedragen als boerenpummels.
Ik heb die man geld bespaard.
Jij begon over aardappels en travestieten.
En nog iets: Er stonden heerlijke gerechten op die menukaart.
Ik dacht dat je meer om de familie gaf.
De wereld zou vergaan als iedereen eerlijk was tegen de familie.
Denk liever na voordat je je mond opendoet.
Ik ben statenloos.
Fijn, je bent nog op.
Wat was jij vanavond onbeschoft, zeg.
Mooi, dan is het unaniem.
Weet je wel hoeveel fouten ik van jouw ouders kan opnoemen?
Dat is zoiets als vragen hoeveel stenen er bestaan.
Hoe vind jij het als ik je ouders uitleg wat er mis met ze is?
Leuk, ik haal de videocamera.
Bekrompen, opdringerig, ongevoelig, onwetend en ordinair.
Goed, nu m'n moeder.
Ik meen het. - Weet ik.
Maar zoiets zou ik niet zeggen omdat ik veel aan de familie hecht.
Vooral op avonden zoals deze.
Het spijt me echt vreselijk. - Ja, vast. Wat spijt je?
Het spijt me...
dat we ouders hebben. - Toe nou.
Ik wilde ze niet beledigen, maar ik schaamde me en liet me gaan.
Ik wou ze niet beledigen. Sorry dat ik het heb verpest.
En verder? - Is er een verder?
Jij gaat m'n ouders morgen bellen. - Tuurlijk. Ik wil nu wel bellen...
maar ze zijn vast naar de late voorstelling van Mummenschanz.
Toe nou, vergeef me. Ik neem je mee uit eten bij Le Bernardoux.
Moet dat met jou? - Ja, je zit aan mij vast.
Eikel.
Het ergste is dat je op je ouders gaat lijken.
Gaan we schelden?
En erger nog, ik lijk een beetje op de mijne.
Er is een verschil. - Wat dan?
Ik vind jou niet erg.
Ik jou ook niet.
Kijk eens aan, onze huwelijksbelofte.
We hebben ons verzoend.
Tijd voor de verzoeningsseks.
Moet dat met jou?